نتایج تحقیق مشترک بین المللی در چارچوب پروژه افق 2020 در مجله معتبر Nature  با ضریب تاثیر 50 به چاپ رسیده است. تاکنون در طی این همکاری 3 مقاله در مجلات Nature  و یک مقاله در مجله Science به چاپ رسیده است.
در یک مطالعه بین‌المللی، با بررسی صفات بیوشیمیایی و مورفولوژیکی گیاهان، محققانی از 27 کشور جهان، از جمله دکتر مهدی عابدی، دانشیار گروه مرتعداری دانشگاه تربیت مدرس، و خانم خدیجه بهلکه، دانشجوی دکتری این دانشگاه و کارشناس سازمان جنگل‌ها و مراتع ایران، و دانشگاه فردوسی مشهد به تحلیل تنوع بالای سازگاری گیاهان در مناطق خشک پرداختند. نتایج این تحقیق که در مجله معتبر Nature با ضریب تأثیر 50 منتشر شده است، به معرفی مفهوم 'سندرم تنهایی گیاه' پرداخته و نشان می‌دهد که گیاهان مناطق خشک، استراتژی‌های مختلفی برای سازگاری با شرایط سخت اتخاذ می‌کنند.
محققان به مدت 8 سال، نمونه‌هایی را از چند صد پلات در مناطق خشک انتخابی در شش قاره را جمع‌آوری کردند و امکان تجزیه و تحلیل بیش از 1300 مجموعه مشاهدات بیش از 300 گونه گیاهی را فراهم کردند که اولین بار در این مقیاس بود. نتایج منتشر شده نشان می‌دهد که گیاهان در مناطق خشک استراتژی‌های سازگاری مختلفی را اتخاذ می‌کنند و به طور شگفت‌انگیزی، این تنوع با سطح خشکی افزایش می‌یابد. به نظر می رسد جداسازی این گیاهان در مناطق خشک تر رقابت بین گونه ها را کاهش داده است و به آنها اجازه می دهد تا تنوعی کارکردها را بیان کنند که در سطح جهانی منحصر به فرد است و تنوع دو برابری را که در مناطق معتدل تر یافت می شود را نشان می دهد. این مطالعه بر درک ما از ساختار گیاهان، سازگاری گیاهان با زیستگاه‌های شرایط، تکامل تاریخی گیاهان در محیط‌های خشکی و ظرفیت گیاهان برای پاسخ‌گویی به تغییرات جهانی فعلی، افق جدیدی باز می کند. زمین بستر تنوع کارکردی گیاهان با اشکال و کارکردهای بسیار متنوع است. این تنوع مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی خارق‌العاده تعیین می‌کند که گیاهان چگونه به تغییرات جهانی در حال سازگاری و واکنش هستند که پیامدهای قابل توجهی برای کارکرد اکوسیستم‌ها دارد. با این حال، 90 درصد دانش فعلی در مورد تنوع کارکردی گیاهان فقط به اکوسیستم های کشاورزی و مناطق معتدل محدود می شود. در مقابل، مناطق خشک، که 45 درصد از مساحت زمین را تشکیل می‌دهند، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مناطق مهم در حال حاضر به طور مستقیم توسط افزایش خشکی، فشار چرا و بیابان زایی تهدید می شوند. قبل از اینکه بتوانیم تکامل احتمالی آینده این اکوسیستم‌های شکننده را از نظر تنوع زیستی و کارکردشان مشخص کنیم، باید درک کنیم که گیاهان چگونه به چنین تنشهایی پاسخ می‌دهند. برای رفع این نیاز فوری، یک تیم بین‌المللی متشکل از 120 دانشمند از 27 کشور جهان، اولین تحقیق جهانی را در مورد تنوع کارکردی گیاهان در مناطق خشک انجام داده‌اند
پس از ایجاد یک پروتکل نمونه برداری استاندارد، دانشمندان نمونه هایی از 301 گونه گیاهی یافت شده در 326 پلات از تمام قاره ها (به غیر از قطب جنوب) را جمع آوری و پردازش کردند تا تنوع کارکردی مناطق را مشخص کنند و در مجموع 1347 مجموعه کامل از مشاهدات صفات کارکردی را ایجاد کردند. برای تجزیه و تحلیل توجه ویژه ای به خصوصیات بیوشیمی، مانند تنوع عناصر شیمیایی و عناصر کمیاب (مانند نیتروژن، فسفر، کلسیم، منیزیم و روی) که در گیاهان یافت می شود، معطوف شد، زیرا این صفات اغلب ثبت نشده تأثیر زیادی بر روی گیاهان دارند.
به طور کلی، این مطالعه شامل بیش از 130000 اندازه گیری صفات گیاهی فردی بود. یک فرضیه کلیدی در آغاز مطالعه این بود که خشکی از طریق انتخاب، تنوع گیاهان را کاهش می‌دهد و تنها گونه‌هایی را باقی می‌گذارد که می‌توانند کمبود شدید آب و تنش گرمایی را تحمل کنند. با این حال، نتایج این تحقیق نشان داد که در خشک‌ترین مراتع زمین، جایی که گیاهان طیف گسترده‌ای از استراتژی‌های سازگاری فردی را نشان می‌دهند، عکس این قضیه صادق است. به عنوان مثال، برخی از گیاهان سطوح بالایی از کلسیم ایجاد کرده اند و دیواره های سلولی را به عنوان محافظتی در برابر خشک شدن تقویت می کنند. برخی دیگر حاوی غلظت بالایی از نمک هستند که تعرق را کاهش می دهند. اگرچه گونه‌های کمتری در مقیاس محلی نسبت به سایر مناطق کره زمین (در مناطق معتدل یا گرمسیری) مشاهده می‌شوند، اما گیاهان در مناطق خشک تنوع کارکردی فوق‌العاده‌ای از اشکال، اندازه‌ها و کارکرد را نشان می‌دهند، که دو برابر مناطق آب و هوایی معتدل‌تر است. این افزایش در تنوع صفات به طور ناگهانی در نقطه ای رخ می دهد که حجم بارندگی به زیر آستانه سالانه 400 میلی متر کاهش می یابد. این نقطه همچنین آستانه کاهش شدید پوشش گیاهی و ظهور مناطق وسیعی از خاک لخت است. برای توضیح این پدیده، نویسندگان این مطالعه پیشنهاد می‌کنند که از دست دادن پوشش گیاهی منجر به «سندرم تنهایی گیاه» می‌شود، جایی که افزایش انزوا و کاهش رقابت برای منابع، درجات بالایی از منحصربه‌فرد بودن صفت و تنوع کارکردی را ایجاد می‌کند که در سطح جهانی استثنایی است. این تنوع تطبیقی ​​می‌تواند به همان اندازه منعکس‌کننده تاریخ‌های تکاملی پیچیده باشد که قدمت آن به اشغال اولیه زیستگاه‌های زمین توسط گیاهان در بیش از 500 میلیون سال پیش بازمی‌گردد، زمانی که این زیستگاه‌ها شرایط سختی را برای موجودات زنده ایجاد کردند. این مطالعه اهمیت مناطق خشک را به عنوان یک مخزن جهانی تنوع کارکردی در گیاهان نشان می‌دهد. این یک دریچه تازه برای مشاهده ساختار گیاهان، سازگاری آن با زیستگاه های دارای تنش شدید، استقرار تاریخی گیاهان در محیط های خشکی، و ظرفیت گیاهان برای پاسخ به تغییرات جهانی فعلی را فراهم می کند.
دکترمهدی عابدی در زمینه تخصصی اکولوژی کارکردی مطالعه می کنند و نتایج تحقیقات گروه کاری در قالب چندین پروژه بین المللی با اتحادیه اروپا و طرح افق 2020 انجام شده است و برخی نتایج این مطالعات تا کنون در مجلات معتبر Science و 3 مقاله در Nature  ، PNAS و GCB به چاپ رسیده است.

.