چکیده: فعالیتهای شناختی به توانایی بهخاطر سپردن اطلاعات و تغییر آنها برای مدتزمان کوتاه بستگی دارد. این توانایی به حافظهکاری (WM) نسبت داده میشود که به رفتارهای هدفگرا مانند تصمیمگیری، حل مسئله، درک زبان و یادگیری کمک میکند. حافظهکاری به یک سیستم شناختی اشاره دارد که اطلاعات را در حالت فعال و در دسترس برای مدت کوتاهی ذخیره میکند. عملکرد حافظهکاری متکی بر پردازش اطلاعات در نواحی مختلف مغزی است. هرچند مطالعاتی نقش نواحی مختلف مغزی بهخصوص لوب تمپورال داخلی و همگامی نواحی داخل این لوب و قشرهای حسی مغزی در حافظهکاری را بررسی کردهاند، باتوجهبه پیچیدگی سیستم عصبی انسان و کمبود دادگان ثبت تهاجمی مغزی، نقش نواحی مختلف مغزی در حافظهکاری هنوز مسئلهای قابلبررسی است. در پژوهش حاضر، از پایگاهدادگانی شامل سیگنالهای الکتریکی مغزی افراد، حین انجام تسک حافظهکاری استفاده شده است که از داخل لوبهای میانی مغز دریافت شدهاند. برای یافتن نقش ارتباطات عصبی بین نواحی مغزی، در مراحل کدگذاری و نگهداری حافظهکاری، از روشهای بررسی ارتباطات بینناحیهای استفاده شده. تأثیر بارکاری روی ارتباطات عصبی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. روشهای مورداستفاده، مقدار قفلشدگی فاز (PLV) و شاخص تأخیر فاز (PLI) هستند. ابتدا تحلیل آماری روی مراحل مختلف حافظهکاری از جمله کدگذاری و نگهداری، سپس تحلیل آماری بر اساس متغیر بارکاری انجام شد. در ادامه برای بررسی مدولاسیون بارکاری در زمانها و باندهای فرکانسی متفاوت، شبکه عصبی کانولوشن گرافی (GCN) روی گرافهای بهدستآمده پیاده شد. طبق نتایج بهدستآمده، ارتباطات فرکانس پایین آمیگدال - هیپوکامپ در حفظ اطلاعات حافظهکاری وابسته به بار مؤثر هستند، همچنین، اتصالات بین نواحی فرعی هیپوکامپ در نوسانات آلفا/بتا، در مرحله نگهداری اطلاعات نقش داشتند؛ ولی تأثیر زیادی در کد کردن بارکاری نداشتند. علاوهبرآن، اتصال بین نواحی قدامی چپ و خلفی چپ هیپوکامپ در فرکانس بالا (بتا/گاما) نیز در مرحله کدگذاری حافظهکاری، قابلیت پیشبینی بارکاری را دارد.
